Barwy Vancouver

Zimowe igrzyska to jedna z najtrudniejszych imprez w pracy fotografa sportowego. Osiemdziesiąt sześć konkurencji sportowych, z których każda rozgrywana jest na innym obiekcie, w innych warunkach pogodowych i posiadająca inną specyfikę.


Olbrzymie dystanse do pokonania na trasach biathlonu i narciarstwa biegowego, zmuszają do ciągłej pogoni za zawodnikiem w poszukiwaniu dobrego kadru. Mecze hokejowe wymagają używania kilku zestawów z obiektywami o dużym przekroju ogniskowych. Skeleton, saneczkarstwo i bobsleje to konkurencje w których zawodnicy osiągają prędkości do 150 km na godzinę. Uchwycenie zawodnika w kadrze wymaga niezłego refleksu, a czasy dochodzą do 1/5000s.

Zmieniająca się w górach pogoda co chwilę zmienia warunki zastosowania sprzętu oraz zmusza do jego ochrony. Konieczne jest noszenie wszystkiego ze sobą. Bagaż fotoreportera wraz z całym sprzętem waży około 20 kg. Trudno sobie w takim przypadku pozwolić na bieg dłuższy niż kilkaset metrów.

Całość pracy jednak daje wiele satysfakcji. Pozwala mimo zmęczenia cieszyć się różnorodnością tematów, z których każdy ulokowany jest dodatkowo w innej scenerii. Wspaniale jest również towarzyszyć zawodnikom, w tych najważniejszych chwilach ich kariery sportowej.

Polska wysłała na ZIO 2010 r. ekipę liczącą 47 osób (26 mężczyzn, 21 kobiet). Polscy sportowcy, uczestniczący w igrzyskach zimowych od ich początku, od 1924 roku, zdobyli dotąd 14 medali (2 złote, 6 srebrnych i 6 brązowych). Daje to Polsce 21 miejsce w tabeli medalowej wszech czasów. Patrząc jednak na progres medalowy od IO w Turynie możemy znów liczyć na awans po nadchodzących Igrzyskach w Sochi w 2014 roku.